* i dont know the way *

I love you but I don't know how to tell you!

Έχουν υπάρξει πολλές φορές που έχω θελήσει να σου πω τι σκέφτομαι για 'σένα.Λέξεις,φράσεις,λόγια που φοβάμαι να πω γιατί πιστεύω πως είναι νωρίς.Φοβάμαι......Διστάζω....Φοβάμαι την αντίδρασή σου.Φοβάμαι την απόρριψη.Ναι ξέρω νωρίς είναι μα δε μπορώ να περιμένω.Θέλω να σου μιλήσω μα δεν ξέρω πως να στο πω.Πώς να ξεκινήσω?Πως να μπορέσω να ξεστομίσω τις λέξεις όταν σε έχω μπροστά μου να κοιτάω αυτά τα υπέροχα εκφραστικά μάτια.Όταν σε έχω μέσα στην (φιλική για εσένα) αγκαλιά μου τι στιγμή που εγώ θέλω να  'ταν κάτι παραπάνω.Προσπαθώ να σου δώσω σημάδια.Δεν τα παρατάω.Μα αν δεν βλέπεις?!Αν δεν μπορείς να τα δεις?Και τι γίνετε αν δεν θέλεις να τα δεις?!Δεν ξέρω ίσως κάτι σε κρατάει από το παρελθόν.Κάτι που σε έχει πληγώσει ίσως.Μα γι' αυτό είμαι εγώ εδώ.Όχι να ξεχάσεις,Αλλά για να ξεπεράσεις.Το μόνο που χρειάζομαι είναι μια ευκαιρία να σου δείξω ότι μπορώ.Μια σου αγκαλιά,ένα σου φιλί,να μου με τον τρόπο σου ότι το θέλεις και εσύ!

|just one chance and i'll prove you that it deserves|

|I will give you the moon,it's the least i can do

If you give the chance<3|

Ψευδαισθήσεις!

Γιατί?
Γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου?
Γιατί επέλεξες αυτόν τον δρόμο?
Γιατί θέλεις να ζεις με ψευδαισθήσεις τη ζωή σου,αφού βλέπεις ότι δεν το αντέχεις.
Και μέρα με την μέρα σε κυριεύουν όλο και πολύ,και πάνω που λες ότι θα αλλάξεις αυτήν την κατάσταση,μπαίνουν τα εμπόδια μπροστά σου.Όσο σκληρή και να είναι η πραγματικότητα για εσένα,
πρέπει κάποια στιγμή να την αντιμετωπίσεις.Και όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα για 'σένα.Ναι ξέρω μπορεί η αλήθεια να πονάει αλλά δεν πειράζει έτι είναι η ζωή.Είναι προτιμότερο να ζεις στην σκληρή  πραγματικότητα  παρά σε ένα εύθραυστο δικό σου κόσμο.Και λέω εύθραυστο γιατί με την πρώτη ευκαιρία με την πρώτη αφορμή ο κόσμο σου θα χαλάσει,και πίστεψε με αυτό θα είναι πιο σκληρό από την πραγματικότητα που φοβάσαι να αντιμετωπίσεις.Βλέπω γύρω μου να συμβαίνουν συχνά τέτοια γεγονότα,και όλοι έχουν τους δικούς τους λόγους.Δεν είναι κακό να ζεις σε ένα δικό σου κόσμο επειδή έτσι σ' αρέσει,είναι κακό να ζεις σε έναν δικό σου κόσμο επειδή είσαι ΔΕΙΛΟΣ.Δειλός γιατί φοβάσαι να το αντιμετωπίσεις.Μα όσο καιρό και να το αποφεύγεις νομίζοντας ότι τα πράγματα θα φτιάξουν από μόνα τους,αυτό όλο και θα μεγαλώνει.Μέχρι τι στιγμή που θα θέλεις να πάρεις μια ανάσα και θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις άλλα περιθώρια και χώρο για να το κάνεις.Τότε ίσως ή μάλλον σίγουρα
θα 'ναι η μέρα που θα μετανιώσεις,η μέρα που θα φωνάξεις,θα ουρλιάξεις "ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ".

Όσο και να φωνάξεις και να ουρλιάξεις και όσο και να χτυπηθείς δεν θα αλλάξει τίποτα.Είναι πια αργά.Ο κόσμος που είχες φτιάξει νομίζοντας ότι όλα θα 'ναι καλά,μόλις είχε καταστραφεί.Το κακό όμως είναι ότι μαζί του καταστράφηκες και εσύ.
~Γι αυτό η μόνη συμβουλή που μπορώ να σας δώσω αγαπημένοι μου αναγνώστες είναι να αντιμετωπίζετε τους φόβους σας όσο είναι ακόμα νωρίς,όσο δύσκολο και να σας φαίνεται.

~ Again the same situation ~

Αγαπημένο μου blog πάλι εδώ,μετά από τόσο καιρό.

Ναι ξέρω σε έχω παραμελήσει αλλά δεν έχω άλλη επιλογή.

Ξέρεις...είναι πάλι περίοδος εξετάσεων.Ο ελεύθερος χρόνος μου πια 

είναι ελάχιστος.*Ευτυχώς τουλάχιστον ξεμπέρδεψα με τα αγγλικά.*

Δεν έχω πια καιρό για τίποτα.Βέβαια,δεν τα παρατάω,προσπαθώ κάπου-κάπου

να ξεδίνω.Έχω την παρέα μου όμως και τα χαμόγελά τους να μου δίνουν κουράγιο.

Φυσικά και από κάτι τέτοιες στιγμές δεν θα μπορούσε να λείπει η *μουσική και το τραγούδι*.

Με ταξιδεύει με κάνει και ξεχνιέμαι.Έχω και το ποδήλατο να με βοηθάει σ' αυτό.

   

Ε...και εκτός απ' τα μαθήματα υπάρχουν κι άλλα πράγματα που με απασχολούν.Συναισθηματικού 

περιεχομένου κυρίως.(Ε...και ποιον δεν τον απασχολεί κάτι τέτοιο).Δεν ξέρω γιατί επέστρεψες και αν αυτό θα βγει τελικά σε καλό.Ούτε χαίρομαι,αλλά και ούτε το αποφεύγω.Έχουν συμβεί πολλά μεταξύ μας, και καλά και κακά.Πίστευα και ήμουν σίγουρη πως ποτέ δε θα έδινα ΤΡΙΤΗ ευκαιρία σε κάποιον και πόσον μάλλον σε εσένα.Κι όμως το σκέφτομαι.Το σκέφτομαι γιατί θυμάμαι αυτές τις στιγμές που περάσαμε μαζί.Και ΝΑΙ τις ανακαλώ:/.Θέλω να τις ξαναζήσω αλλά φοβάμαι ότι θα έχουμε πάλι την ίδια κατάληξη.Είδα μια φράση σε ένα status που με έκανε να σκεφτώ καλύτερα έγραφε"Μερικές φορές πρέπει να ξεχνάς τι αισθάνεσαι,και αν σκέφτεσαι τι πραγματικά αξίζεις".Μυαλό και καρδιά βρίσκονται σε αντιπαραθέσεις.Ξέρω τι αξίζω,αλλά ξέρω και τι αισθάνομαι.Ναι σκέφτηκα...και θα διαλέξω την καρδιά.Δεν έχω να χάσω και τίποτα.Αξίζουν μια τελευταία προσπάθεια οι στιγμές μας και τα συναισθήματά μου. Λυπάμαι μυαλό την επόμενη φορά ίσως :P

Καληνύχτα^^

Π.Σ.: Ελπίζω εσύ να έχεις καταλήξει κάπου :$ 

   

The memories always remain*.* 

~beauty is an emotion*

 Δεν έχει σημασία πως φαίνεσαι εξωτερικά,αλλά πως νιώθεις και τι κρύβεις μέσα σου.Μην στεναχωριέσαι όταν ο οποιοσδήποτε σε μειώνει ή σε προσβάλει.Αρκεί να ξέρεις και να πιστεύεις πως είσαι όμορφη/ος.Κι αν αυτό δεν σου αρκεί ολοκληρωτικά ξέρεις ότι έχεις όμορφα συναισθήματα,όμορφες σκέψεις,όμορφες αναμνήσεις.Είναι σημαντικό να έχεις αυτοπεποίθηση,να μπορείς να συμφιλιωθείς με τον εαυτό σου όταν ξέρεις τι έχεις μέσα σου.

Δεν χρειάζεται να είσαι ψηλή,ξανθιά,μελαχρινή,χοντρή ή λεπτή.Δεν χρειάζεται να έχεις πράσινα,γαλανά ή καστανά μάτια.Δεν χρειάζεται να καλύπτεις τις ατέλειες του προσώπου σου με τον οποιοδήποτε τρόπο.Δεν χρειάζεται!!Δεν χρειάζεται να είσαι όμορφη/ος εξωτερικά για να σε αποδεχτούν οι άλλοι.Θα βρεις ανθρώπους που θα είναι διπλά σου γι αυτό που πραγματικά είσαι,και όχι γι αυτό που φαίνεσαι.Γι αυτό μην προσποιείσαι.Να είσαι ο εαυτός σου.Όσο πιο όμορφα νιώθεις για τον εαυτό σου τόσο πιο όμορφη/ος θα φαίνεσαι και στους άλλους.

Η αληθινή ομορφιά πηγάζει από τα βάθη της ψυχής σου.=)

*the mirror doesn't show what's on inside you*

*beauty is not about looks,makeups or clothes.True beauty comes frombeing yourself,the more you show you really are the prettier you will be*

~BEATY IS AN EMOTION~

I'm beautiful in my way

'Cause God makes no mistakes

I'm on the right track,baby

I was born this way

Don't hide yourself in regret

Just love yourself and you're set

I'm on  the right track,baby

I was born this way

~BELIEVE IN YOURSELF~

You are not here any more...

    Γιατί δεν είσαι εδώ..μαζί μου ...?

       Όταν σε χρειάζομαι πιο πολύ και από τον ίδιο μου  τον εαυτό...
     
       Όταν σε χρειάζομαι περισσότερο από εμένα...

       Όταν σε νιώθω με όλο μου το ''είναι''...

       Όταν μου λείπεις...

      Όταν πονάω...

      Όταν οι μνήμες με βασανίζουν...

     



Όταν προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου τη μορφή σου,και τελικά καταλήγω να την  αναπληρώνω
με κάτι ξεχασμένες φωτογραφίες.Τις κοιτάω για ώρες,γεμίζοντας το μυαλό μου με θολές αναμνήσεις.
Με αναμνήσεις που τελικά σβήνουν κι' αυτές.Όπως έσβησες και εσύ απ' τη ζωή μου,έτσι ξαφνικά σαν τη στάχτη.Γιατί τελικά αυτό είναι οι αναμνήσεις στάχτες,στάχτες που μένουν όταν σβήσει η φλόγα.    

Looking for my self *.*

I feel like I'm million miles away froma my self more and more thsese days.I've been down so many open roads I think never lead me home.But now i just don't know,who I really am how it's going be,is it something that I can't see,I want to understand.Maybe I wiil never be, who I was before,maybe I don't even know her anymore.And maybe who I am today ain't so far from yesteraday,can I find a way to be every part of me.So I'll try, try to sort things down,and find my self, get my feet back on the ground.It'll take time but I know I'll be alright cause nothing much has changed on the inside.It's hard to figure out how it's going be cause I don't really know now,I want to understand..Maybe I wiil never be, who I was before,maybe I don't even know her anymore.And maybe who I am today ain't so far from yesteraday,can I find a way to be every part of me.I don't want wait too long to find out where I meant to belong.I've always wanted to be where I am today but I never thought I feel this way!

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός ατόμου που νιώθει ολοκληρωτικά μόνος.Όταν φαντάσματα στοιχειώνουν το μυαλό του και τις σκέψεις τους.Όταν πραγματικά νιώθει ορφανός μέσα στο
πλήθος.Τότε τα συναισθήματα και ο πόνος είναι ανυπόφορα.Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς
ότι έχεις χάσει τον εαυτό σου.Και ενώ τότε, στο πίσω μέρος του μυαλού σου κυριαρχεί ένα
ερωτηματικό,εσύ κάνεις μεγάλες προσπάθειες για να τον ξαναβρείς.

                 

Standing alone in the crowed
unnoticedd,depressed,alone

Nobody knows you?
nobody tries to know you?
You are,who you are?

You look up to the sky,
then you look around,
you peek into your heart,
to find no one around

The emptiness pinches to the core
your shadow seeks for its identity
The deepest pain comes to the fore

 how much you wish the mask to fall
 and the curtains be raised
  and light to enter your bosom

The moment seems to have arrived


΄Όταν ο μεγαλύτερος πόνος φτάνει στο προσκήνιο

Dear Santaa....

 Όπως όλα τα παιδιά σήμερα γράφουν κάθε τέτοιο καιρό το γράμμα τους,έτσι και εγώ αποφάσισα να γράψω και εγώ ένα,έστω και καθυστερημένα.Λίγα πράγματα θα ζητήσω απο τον Άι-Βασίλη φέτος.Συγκεκριμένα, αυτά που θέλω δεν είναι υλικά αγαθά,αλλά πιο ουσιώδη.

                Αγαπημένε μου Άι-Βασίλη...

                       Αυτά που θέλω φέτος είναι λίγα για 'σένα.Δεν είναι παιχνίδια,

μα ούτε και ρούχα.Δεν ψάχνω ΠΙΑ για επιφανειακά πράγματα,μα πιο ουσιώδη.

Πράγματα που δεν θα γεμίσουν το μάτι μου, μα ούτε την ώρα μου,αλλά πράγματα

που θα γεμίσουν την ψυχή μου.Δεν θέλω τίποτα περισσότερο απ' όσα έχω.Μου 

αρκούν αυτά που μου έχεις προσφέρει αυτόν το χρόνο.Τους ανθρώπους

 που έφερες κοντά μου,ακόμα και αυτούς που ήταν ήδη μες στην ζωή μου.

Θέλω να τους προσέχεις,να τους φροντίζεις,να έχουν την υγειά τους,

να τους κρατάς συντροφιά,

όταν θα το χρειάζονται,όταν εγώ δεν θα είμαι εκεί για να το κάνω.

Να τους κάνεις να χαμογελούν,να τους κάνεις να ερωτευθούν,να τους

συμβουλέψεις να αγαπάνε,να αγαπάνε όσο πιο αληθινά μπορούνε.

Να τους συμβουλέψεις να μην σταματήσουν να ονειρεύονται,να μην

σταματήσουν να εύχονται,να μην σταματήσουν να κοιτούν ψηλά 

στ' αστέρια.Να τους μάθεις να μπορούν να ξεπερνούν τα προβλήματα

 που ενδεχομένως να έχουν.Μου αρκεί να εκπληρώσεις τις επιθυμίες μου,

όπως κάνεις κάθε χρόνο.Και γι αυτό θέλω να σ' ευχαριστήσω.

Σ' ευχαριστώ γι' όλα όσα έχεις προσφέρει σε 'μένα όλα αυτά τα χρόνια.!

Εύχομαι να συνεχίσεις να σκορπάς χαμόγελα στα πρόσωπα των παιδιών όλου του κόσμου!

Να συνεχίσεις να κρατάς ζωντανή την παρουσία σου κάθε χρόνο.

Να 'σαι πάντα καλά!

Ευτυχισμένο το 2012, με υγεία,αγάπη και χαμόγελο!